1Epigrammata (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana) pdf epub mobi txt 电子书 下载 2026

简体网页||繁体网页

☆☆☆☆☆

出版者:K.G. SAUR VERLAG

作者:M. Martial

出品人:

页数:542

译者:

出版时间:1998-07

价格:USD 140.00

装帧:Hardcover

isbn号码:9783598715310

丛书系列:

图书标签:

• Epigrammata
• Greek Poetry
• Latin Poetry
• Teubner
• Classical Literature
• Ancient Greece
• Ancient Rome
• Philology
• Textual Criticism
• Poetry

1Epigrammata (Bibliotheca Scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana) Epigrammata Antiqua: Delectus Ex Optimis Auctoribus Edidit et Commentariis Instruxit Marcus Antonius Severus Bibliotheca Scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana --- Liber I: De Natura Carminis Epigrammatici Hoc primum volumen, quod in serie operum classicorum Teubneriana profertur, non solum collectionem selectissimarum epigrammatum ex aetate Graeca et Romana complectitur, sed etiam accuratam prolegomenorum tractationem de ipsius generis historia, evolutione, et praestantia continet. Marcus Antonius Severus, vir doctissimus, hac editione non modo textus ipsos exhibet, sed etiam contextum historicum et philosophicum subiacentem diligentissime explicat. Prolegomena ad Lectionem Epigrammatum Severus in primis quattuor capitibus prolegomenorum suorum de origine epigrammatis disserit. Initium, ut notum est, in inscriptionibus sepulcralibus et votivis Graecis invenitur, ubi brevitas et concinnitas essentia erant. Primordia haec, a simplicibus epitaphiis usque ad curiose elaborata carmina Callimachea, perlustrat auctor. Caput I: De Grammaticis et Origine Inscriptionali. Hic tractatur de primis fragmentis epigrammaticis in lapidibus et vasis repertis. Comparantur ea cum primis formis poeticis, notans translatum de usu publico ad usum litterarium. Severus ponent ad lucem quomodo hoc genus, ex necessitate monumentorum ortum, paulatim libertatem artis adeptum sit. Non omittuntur auctoritates antiquae, sicut Plato et Aristoteles, qui in suis operibus de brevitate orationis disserentes, fundamenta methodologica praebuerunt. Caput II: Epigramma sub Callimacho: Alexandria et Novum Stilum. Momentum Alexandrinae scholae in sculptura epigrammatis graeci magni ponderis est. Callimachus, in primis, epigrammata ex instrumentis pure commemorativis in artem poeticam elevavit, eamque subtilitate, ludicro ingenio, et eruditione imbuens. Severus hic ostendit quomodo Callimachei 'Aetia' et 'Iambi' normas novas statuerint, quas posteri, ut Theocritus et Philinna, secuti sunt. Differt hic textus inter epigramma 'monumentale' et 'ludens'. Caput III: Transitus ad Romanum Corpus: Catullus et Auctoritas Latina. Transitionem ad litteras Latinas perlegens, Severus maximum momentum tribuit Catullo. Catullus, qui materiam Graecam in linguam Romanam fideliter transtulit, epigrammati Latinio indolem novam et vehementiorem, saepe satiricam et invectivam, tribuit. Hic quoque tractatur de primis auctoribus Latinis qui sub Graecorum umbra floruerunt, sicut Valerius Catullus et alii poëtae in cyclis Catullianis inclusi. Caput IV: Martialiani Apex et Diversificatio Generis. Martialis epigrammatum princeps habetur. Severus hunc auctorem analysat non solum propter eius acumen satiricum, sed etiam propter eius 'varietas' materiarum. Ex eo tempore, epigramma iam non erat tantum inscriptio brevis, sed plena fabula, mores vituperans, amicitias celebrans, aut etiam meram inanitatem ostendens. Exempla Martialiana ostendunt quomodo hoc genus in omnes vitae partes sese diffuderit. --- Pars I: Selecta Graeca (Saecula III a.C.n. - I p.C.n.) Hoc est primum corpus textuale in libro, collectum ex anthologiis Byzantinis (sicut Palatina et Laurentiana) et textibus dispersis. Severus textus Graecos primum editione critica in lucem protulit, restitutis aliquot locis ob corruptelas diuturnas. Sectio A: Epigrammata Callimachea et Post-Callimachea Hic legentur selecta ex Iambis Callimachi, ubi ironia subtilissima adhibetur ad describendos poetas aemulos vel viros doctos. Sequuntur fragmenta Philinnae et Leonidae Tarentini, qui saepe in rebus rusticis et amoribus simplicibus versabantur, sed semper cum quodam ‘ingenio’ et leporis scilicet. Exemplum Analytica (Severi Nota ad Callimachum, Epigr. 14): Severus hic ostendit quomodo Callimachus in tribus versibus totam biographiam hominis describat, adhibens vocabula quae vulgo ad opera heroica reservata sunt, sed applicans ea ad mediocritatem. Haec ironia est 'docta', non popularis. Sectio B: Epigrammata Philhellenica Romana Haec pars continet carmina Graeca ab auctoribus Romanis composita vel ab Graecis in honorem principum Romanorum. Haec ostendunt ut genus epigrammaticum quoque instrumentum propagandae potentiae imperii factum sit, sed in lingua Graeca, quae adhuc manebat linguae eruditorum. --- Pars II: Selecta Latina (Saeculum I a.C.n. - Saeculum II p.C.n.) Secunda pars, Latine scripta, magnum momentum in evolutione generis habet, ostendens quomodo poëtae Romani Graecam formalismum ad suam materiam severiorem et realisticiorem converterint. Sectio C: Catulliana Scintilla et Auctores Elegiacos Hic continentur quinque selecta ex Catullo (sicut Ep. 8 et 51, ubi Sapphus imitatur), quae ostendunt ardorem et impetum primum. Sequuntur carmina ex corpore Tibulliano et Propertiano quae ad formam epigrammaticam propius accedunt, saepe tractantes de amore infelici vel de vita rustica, sed cum severitate Latina. Comparatio Textus (Severus de Catullo et Martial): Severus notat differentiam maximam: Catullus est valde personalis et subiectivus; Martial, quamquam etiam personam assumit, magis observator socialis est. Catullus saepe elegiam versat in epigramma, cum Martial perfectam formam brevitatis et aculei invenit. Sectio D: Martialiani Aestus et Satiricus Finis Maxima pars huius sectionis Martialiano tribuitur. Severus non solum carmina satirica elegit, sed etiam illa 'epigrammata amici', ubi laudes sincerae (quamquam formaliter breves) de convivio vel de virtutibus lectorum datur. Hic ostenditur quomodo Martial, per magnum numerum librorum suorum, quasi catalogum socialem Romae componat. De Fine Epigrammatis Classici: In appendice finali, Severus concludit tractationem suam demonstrans quomodo, post Martialem, epigramma in Latinitate paulatim de sua acrimonia amiserit, tendens magis ad laudationes formales vel ad carmina ludicra in aetate posteriore, sed structuram fundamentalem ab his classicis auctoribus acceptam tenens. --- Apparatus Criticus et Index Locorum Communes Haec editio Teubneriana, ut decet, sub textu editionem criticam (apparatus graecus et latinus) praebet, notans lectiones varias inter codices recentiores et vetustiores. Praeterea, Marcus Antonius Severus adiunxit indicem locorum communium et thematicum, ubi lector facile invenire potest epigrammata de amore, de philosophia Stoica, de convivio, et de vitiis. Hoc instrumentum magnum adiumentum praebet iis qui epigrammata ad certas investigationes theorecticas requirunt. Conclusio Editionis Hic tomus, propter diligentiam Severi in textuum emendatione et subtilitatem in praefatione et notis, non solum est fons primarius ad lectionem epigrammatum Graecorum et Romanorum, sed etiam est introductio methodologica ad intellegendam evolutionem brevis carminis in litteris antiquis, ab inscriptionibus ad satiricam artem. Hoc volumen, in ambitu Bibliothecae Teubnerianae, sine dubio ad investigationes philologicas per saecula adiuvabit.

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆

评分☆☆☆☆☆